Menu

Oyun Oynamayı Çocuğuma Nasıl Öğretirim?

Çocuğum oyun oynamıyor? Çocuğunuz oyun oynamıyor yada oyun oynamayı bilmiyor diye düşünüyorsanız doğru yerdesiniz.

Çocuklar oyun oynamayı bilmezler. Zaten doğuştan gelen iç güdüsel bir durum bu. Endişe etmenize gerek yok. Fakat önemli bir konu var ki o da çocuğun fıtratında ve hayatında öğrenmenin tek yolu da oyundan geçmektedir. Oyunu çocuğa en yakını, bakanı, ilgileneni öğretir.

Normal hayatımızda devam eden süreçte ben kendi oğlumdan pay biçerek söylüyorum her anımız oyun. Çünkü oyun esnasında bir amaç vardır ve bu amaca ulaşmak için gerekenler yapılmaktadır. Legoları eline alan bir çocuk ne yapacağını bilemez. Bunu öğretmek anneye düşer. Burada öğrenmekten kastım çocuğa rol-model olmaktır. Çünkü küçük bir bebek söylenilen tam anlamıyla anlamaz. Kelime literatürü gereği eksik kalan yönleri vardır. Fakat görerek tam manasıyla kavrar ve ayna etkisiyle sizin yaptığınız her şeyi yapmaya başlar. Burada çocuk fotoğraf makinesi gibidir. Ve hayatında gördüğü her kareyi kaydeder.

Bahsettiğim mevzuya geri dönecek olursak çocuk için lego en başta anlamsızdı. Fakat, anne iki üç parçayı bir araya getirerek kapı daha sonra bir ev meydana getirir. Çocuk hafızasına daha önce kaydettiği ev şekli ile bağdaştırır ve ortaya çıkan manzara karşısında kavram oluşturur. İlk başta anlamsız gelen sey bir bakmışsın ev olmuş. Daha sonra anne kapıdan bir çocuk çıkarır ve merhaba anne ben geldim diyerek sözel anlam katar. Çocuk orada gerçekleşen durumu ve nesnelerin oyuncak olduğunu görünce oyunun tadını almaya başlar ve heyecanlanır. Oyun oynamakta öğrenilir. Bunu en iyi öğretende ancak anne olabilir.

Günümüzde anneler çocuğa oyuncağı verir ve rehberlik etmez. Bu yüzdende çocuktan oynaması beklendiği halde oynamadığı görülür. Çünkü çocuk hafızasına kaydetmediği şeyi sergileyemez. Oyuncaklarını atan bir çocuğu uyarabiliriz ve atmadan nasıl oynandığıyla ilgili merak uyandırabiliriz. Eğer anne-baba yada ilgilenen kişi eksik bilgi verirse bu da çocukta oyuncakla yanlış oynama yada hırçınlaşma durumları gösterebilir. Düşünün elinize hakkında hiç bir şey bilmediğiniz bir madde verdiler. Ne yaparsınız? Önce kurcalar evirir çevirirsiniz. Baktınız olmuyor atmayı yada çekiştirmeyi denersiniz. Bunlar tamamen doğal şeylerdir. Demem o ki bir şeyleri başarmasını beklediğimiz çocuk için rol-model olalım. Onlara müdahale değil rehberlik edelim. Siz doğru bir şekilde gösterdikten sonra yanlışlarına müdahale etmeyelim. Çünkü işin o kısmı çocuğun eklemeleri yada çıkarmalarıdır. O yüzden hayal dünyasına asla ama asla müdahale etmeyelim. Sadece amaçları olan bir hayat için çocuklarımıza rehberlik edelim.
Sosyoloji master tezim çerçevesinde okuduğum kaynaklardan derledim. Umarım faydası olur.

Her yazımın sonunda belirttiğim gibi ;

Sağlıcakla oyunlar olsun.
Bol bol müdahale edilmeden oynanan oyunlar dilerim.
Eğlenirken öğrenmek bizim işimiz olsun.

Comments

comments

Yorum Bırak!

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir